4 jaar remissie na diagnose T1D door sitagliptine en vitamine D3

Twee vrouwen die meededen aan een onderzoek naar het terugdringen van type 1 diabetes na diagnose zijn al vier jaar in remissie. Dat blijkt uit een artikel gepubliceerd in het tijdschrift “Endocrinology, diabetes and metabolism”.

De vrouwen werden in 2012 gediagnosticeerd met type 1 diabetes. Zij hadden beide antistoffen die typisch zijn voor type 1 diabetes en vertoonden de klassieke symptomen zoals dorst en veel plassen. De diagnose werd gesteld op basis van een te hoge bloedglucosewaarde en een te hoog HbA1c. Bij beide vrouwen waren ketonen afwezig.

Het komt vaker voor dat type 1 diabetes na diagnose korte tijd in remissie gaat. Dit is de zogenoemde “honeymoon”fase. Een honeymoonfase wordt beschreven als een tijd waarin iemand minder dan 0,5 eenheden/kg/dag gebruikt en daarbij een HbA1c heeft van <6% (<42 mmol/mol). Deze honeymoonfase duurt zelden langer dan één jaar.

In het onderzoek werden de vrouwen behandeld met 100 mg/dag sitagliptine (een DDP4-remmer die gebruikt wordt voor de behandeling van type 2 diabetes, doordat deze de insulineproductie stimuleert) en 5000 IU vitamine D3. Eén van de vrouwen gebruikt sinds het begin van het onderzoek helemaal geen insuline meer, de ander spuit zo’n twee eenheden kortwerkende insuline voor elke maaltijd, zodat ze wat meer flexibiliteit heeft in wat ze eet.

De remissie is te verklaren door zowel het insulinestimulerende effect van sitaglipine als mede het feit dat zowel vitamine D3 als sitagliptine effect hebben op het immuunsysteem. Ze zorgen beide voor meer Treg cellen (die de cellen die de bètacellen kapot maken remmen) en minder IL-6 (wat normaal zorgt voor een ontstekingsreactie die kan bijdragen aan de vernietiging van de bètacellen). Ook heeft sitagliptine invloed op de productie van andere stoffen die bijdragen aan de bètaceldestructie, zoals Th1 (IFN-ỿ) en Th2-cellen.

Er wordt gedacht dat er meer mensen zijn waarbij langdurige remissie kan worden bereikt door behandeling met sitagliptine en vitamine D3. Waarschijnlijk heeft deze behandeling het meeste effect op mensen die ouder zijn dan 14 bij diagnose, geen ketonen hebben en nog voldoende eigen insulineproductie hebben (C-peptide > 0.90 ng/ml). Er moet nog onderzoek gedaan worden met een grotere testgroep om dit te bevestigen.


Wil je op de hoogte blijven van onderzoeksontwikkelingen en activiteiten van JDRF Nederland?

Meld je dan aan voor de nieuwsbrief!