Standpunt JDRF Nederland ten aanzien van
vergoeding FGM en CGM

Een enkel getal zegt niet genoeg

JDRF Nederland pleit voor een brede vergoeding van alle sensoren (FGM en CGM) voor alle type 1 diabetespatiënten. Ongeacht hun leeftijd of HBA1C waarde.

Type 1 diabetes (T1D) is een complexe, soms gevaarlijke aandoening die zorgvuldig zelfmanagement vraagt van mensen met deze ziekte, of hun ouders/verzorgers. Doordat de invloeden op de glucosespiegel van iemand met T1D elke dag weer kunnen variëren is de impact van de aandoening op het dagelijks leven groot. Geen dag is hetzelfde; er moet altijd worden geanticipeerd op verschillende omstandigheden. En doordat een verkeerde dosering insuline dodelijk kan zijn is er vaak sprake van stress rondom de behandeling. Vooral ’s nachts kunnen bloedsuikers bij iemand met type 1 diabetes flink dalen en zorgen voor gevaarlijke situaties.

Wat biedt een sensor?

Er zijn veel verschillen tussen het gebruik van een sensor en de conventionele manier van glucose meten met een vingerprik en een meetstripje. De meest belangrijke verschillen zijn echter:

  1. Een sensor laat meer zien dan een enkele waarde, zoals bij een vingerprik. Doordat een sensor elke paar minuut meet kan er een trend worden waargenomen. Op een display kan vervolgens getoond worden of die trend stijgend of dalend is. Oftewel: er kan beter worden ingegrepen omdat de patiënt weet of de glucosewaarde stijgend of dalend is.
  2. Een sensor kan in de meeste gevallen (nog niet alle) een alarm afgeven bij te hoge en te lage glucosewaarden. Deze signaalfunctie kan iemand met type 1 diabetes beschermen tegen acute complicaties.

“Het is voor iedereen een uitkomst: wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat mensen die gebruik maken van FGM of CGM meer tijd binnen de gewenste bloedsuikerwaarden zitten en minder hypo’s hebben” 
(Directeur JDRF Nederland C. Vonk)

Buiten de korte termijnvoordelen zoals het behoeden voor ernstige hypo’s kan het gebruik van een sensor ook voor de langere termijn zorgen voor een betere behandeling doordat er preciezer en met minder angst bijgestuurd kan worden. Ook kunnen terugkerende patronen worden vastgesteld waarop de behandeling kan worden geoptimaliseerd. Dit zal op termijn kunnen zorgen voor een betere HbA1c en dus minder complicaties.

Conclusie JDRF

JDRF Nederland is er van overtuigd dat voor type 1 diabetes patiënten een sensor geen luxe is maar een noodzaak. Een brede toegankelijkheid van FGM en CGM zal kunnen bijdragen aan de kwaliteit van leven van type 1 diabetes patiënten. Daarnaast kan het gebruik van sensoren zorgen voor een uiteindelijke daling van zorgkosten doordat onnodige ambulanceritten, ziekenhuisopnames en complicaties hiermee voorkomen kunnen worden. Als laatste kan een sensor bij iemand met type 1 diabetes zorgen voor een onbezorgder leven, betere glucosewaarden en daardoor een hogere productiviteit.

Daarom steunt JDRF Nederland actief de petitie van Loes Heijmans en Orietta Koster.